Rustig doorgaan Vijftig – en dan verder. Eitje erbij?

Mama, ik verander…

Voorjaar 2021. Het is bijna half 3 ’s nachts. Sinds een uur of half één zit mijn dochter op mijn bed en huilt bij vlagen onbedaarlijk.

“Ik ben bang dat hij de persoon die ik aan het worden ben, niet leuk vindt…”
‘Hij’, dat is haar vriendje. Ze heeft hem al heel jong – op haar veertiende – leren kennen en het was meteen dikke mik. Maar nu is ze alweer een jaar of anderhalf ouder. Ze heeft haar eerste rijlessen al gehad; wil zo snel mogelijk haar rijbewijs halen. En ja, ze verandert inderdaad. Goed dat ze dat zelf ook ziet.

Haar make-up is altijd perfect. Haar kapsel ook. Ze draagt baggy hoodies en sexy topjes. En soms “extra wimpers”, want dat vindt ze mooi. Ze wil graag een ‘beschaafde piercing’ (een knopje) in haar neus en straks samen met mij een moeder-dochter tattoo. Een kleine, maar toch. Ik voel me gevlijd.

Vol trots kijk ik naar de jonge vrouw tegenover mij. Fysiek en mentaal al behoorlijk volwassen. Want ze weet wat er gaande is. Met haarzelf, maar ook met haar vriendje.

“Hij wil niet dat ik verander. Hij wil niet dat ik een piercing neem. Hij wil niet dat ik van alles uitprobeer. En hij vindt mijn nieuwe vrienden maar niks. Denkt dat zij me aanzetten tot verkeerde dingen.”
Oei. Dat klinkt niet goed.

“Is hij jaloers?”
“Nee, niet jaloers. Maar wel bang om degene die ik vroeger was, te verliezen. En het hele punt is: ik ben diegene nú al niet meer. Ik bén niet meer dat bedeesde, zachtaardige, natuurlijke, make-uploze meisje. Ik ben niet meer zoals toen we elkaar leerden kennen. En daarmee ben ik blijkbaar dus ook niet meer degene die hij wil…”

Ze huilt weer. Vooral omdat ze zelf ook aanvoelt dat haar relatie op deze manier geen toekomst heeft. Ze lopen niet synchroon. Nog niet, in ieder geval. Zij ontwikkelt zich, werkt en kijkt vooruit, hij blijft stilstaan bij hoe het ooit was. Zij pubert erop los, hij zit – met zijn negentien jaren – al in de volgende levensfase. De fase van werken en geld voor de kost verdienen. Terwijl ook hij in feite nog een groot kind is, dat enigszins doelloos en al gamend naar de volwassenheid probeert te zwemmen.

“En ja, misschien bén ik ook wel moeilijker geworden. Maar dat hoort toch bij mijn leeftijd? Ik weet nog helemaal niet wat ik wil. Wie ik wil. Mam, ik ben nog te jong om me al zo vast te leggen…”

Ik ben onder de indruk van haar zelfkennis. We spreken af dat ze de zaken, maar gewoon even op hun beloop moet laten. Go with the flow. Ze wil haar vriendje niet kwijt, maar ze wil ook zeker niet beperkt worden in haar keuzes en in hetgeen ze allemaal nog wil ontdekken. Misschien groeit hij alsnog met haar mee. Misschien ook niet.

Ze komt tot bedaren, gaat liggen en kruipt tegen me aan. Mijn lieve, kleine, oh zo grote meiske.


Dit schreef ik alweer dik 3 jaar geleden. Nu kan ik dit wel posten, denk ik, want inmiddels is de boel al lang en breed geëscaleerd en schoonzoon is alweer enige jaren ex-schoonzoon. Hij groeide uiteindelijk inderdaad niet met haar mee. Ik had niet anders verwacht. Dochter is nu volwassen en moet van mannen momenteel sowieso niks hebben. Allemaal lastige figuren. Prima zo 😅


Eerder gepubliceerd op HoeVrouwenDenken.nl

Reageer

Lou door Lou
Rustig doorgaan Vijftig – en dan verder. Eitje erbij?
Lou

Lou? Wie is dát nu weer…

– Sinds november 2021 in het bezit van vijftig jaren totale verwarring
– Mentaal 35 met 15+ jaren aan extra levenservaring
– Vaak moe, altijd moeder
– Schnitzelkaiserin, Gräulein, Nachtzuster van Twitter (ik weiger het X te noemen)

En daarom heeft Lou hier een mooie eenpersoons community, waar ze haar ei kwijt kan; helemaal belangrijk nu die andere eieren bijna op zijn.

Deze blogsite is een vervolg op louterlou.com, alwaar alle pre-50 blogs opgetekend zijn.
Meer schrijfsels en andersoortige creatieve uitbarstingen op:
HoeVrouwenDenken.nl
Klunst.nl
HormonoLouLou

Wil je weten wat deze gemiddelde, middelbare existentie op aard nog meer uitvreet? Kijk dan even op loubartels.com.

Social gedoe
Facebook: dontwantthisanyway
Twitter (oké, oké, X): @louterlou
Instagram: @louterlou
En ik zit zelfs (nog) op LinkedIn

 

 

 

Recente berichten

Categorieën

Wat schreef ik wanneer? Want dat weet ik zelf vaak ook niet meer…